BERKAY: “Ben, müzikte sınırları olmayan bir şarkıcıyım.”

23 yıldır sahnede, konserleri daima tıklım tıklım oluyor, onu sahnede izleyip de eğlenmeyecek kimsenin olmadığını söylüyor. Kendini müzikte aşikâr bir kalıbın içine sokmuyor, “Bana hangi şarkıyı verirseniz en uygun biçimde söylemeye çalışırım” diyor. Yeni müziği ‘Dert Faslı’yla gündemde olan Berkay: “Ben sahnedeyken kızlar bağırsın çağırsın, çığlıklar atsın üzere beklentilerim hiç olmadı.”

Güne erken başlayanlardan… Sabah kahvesini koyuyor, sohbete başlıyoruz. Söyleşi sırasında yerinde sabit duramıyor. Meskenin içinde turlamaya başlıyor lakin buna şaşırmamak lazımmış zira “Acayip hiperaktifim, asla oturduğum yerde durmam” diye anlatıyor. Son devirde basında sık sık çıkan arabası, kolyesi ve saatlerine dair haberlerle yanlış anlaşıldığını düşünüyor: “Lüks tutkunu değilim.” Berkay Şahin’le müzikten geçmişte yaşadığı maddi zorluklara, aşktan ailesine sohbete dalıyoruz.

Harbiye Açıkhava’da her sene en az iki-üç konserin oluyor. Orada senden daha az konser veren birtakım isimlerin başına ‘popstar’ üzere sıfatlar konmasını haksızlık olarak görüyor musun?

Hayır, insan kendini konumlandırdığı yer kadar var. Ben kendimi ‘popstar’, ‘hiperstar’ olarak konumlandırmıyorum.

Nasıl konumlandırıyorsun?

Ben, müzikte sonları olmayan bir müzikçiyim. Her geçen gün daha yeterli olmak için uğraşan bir müzisyenim. Benim, kızlar ben sahnedeyken bağırsın çağırsın, çığlıklar atsın üzere beklentilerim hiç olmadı. Tek isteğim müziğimi söylerken, sustuğum noktada dinleyicinin o müzikleri tamamlamasıydı ve buna da kavuştum. Bir şekle da bağlı kalmadım. Bana hangi şarkıyı verirseniz en uygun biçimde söylemeye çalışırım. Lakin bir hususta savlı olduğumu söyleyebilirim. Beni izlemeye gelip eğlenemeyecek kimse yok.

Bunun sırrı ne?

Müzik söylemeye başladığım an o kadar yaşıyorum ki… Söylediğim şarkıyı en uygun biçimde söylemeye çalışıp kalbime o hisleri yaşatıp hissettiğim üzere karşımdakine geçiriyorum.

 

Sahne müzikçisi mı albüm müzikçisi mısın?

Sahne ancak beşerler albüm yapmama da alıştı. Her şeyin dijitale döndüğü bu periyotta 10 bin bile basılı albüm satmak zorken, yalnızca kendi keyfim için yaptığım ‘Arabest’ albümü 80 binden fazla sattı. Dijitalde de müziklerim çıktığında, birinci sıralara 24 saat geçmeden oturuyor.

Bu meslekte ensende kimin nefesini hissediyorsun?

Rastgele birine rakip olabilecek bir adam değilim. Kendimi farklı bir yerde konumlandırıyorum. İki çocuğum, ailem, kendi orkestram ve kendi sahnemle yaşayan bir adamım.

23 yıldır sahnedesin. Bu dalda var olmak güç mu?

Çok ünlü yahut çok göz önünde olmak sıkıntı değil aslında. Çıktığın yerde kalmayı başarmak güç. Ben bunu uzun bir yol, bir maraton olarak görüyorum. Her geçen gün ürettiğim müziğin üzerine biraz daha koymam gerekiyor diye düşünüyor ve ona nazaran hareket ediyorum.

Bu iş için nelerden vazgeçtin?

Özel hayatımdan vazgeçtim. Sahiden mutsuz olduğun bir ruh halindeysen bile daima olumlu olman gerekiyor. Hasebiyle kendi hayatınla alakalı çok ödün veriyorsun.

Bu seyahatte zorluklar yaşadın mı?

Çok. Birinci albüm çıkmadan önceydi. Her hafta içi İzmir’de çalışıp, para biriktirip hafta sonları bir ilişki bulmak için İstanbul’a gidiyor ve dönüyordum. Bu tam dört yıl sürdü. Lakin hiç pes etmedim. Dört yıl sonunda bir firmayla anlaştım. İki yıl bekledim. Olmadı. Diğer firmaya geçtim. Daha sonra ben de elimden geldiğince yeni isimlere dayanak olabileyim diye ‘Hiperaktif’ isimli bir yapım şirketi kurdum.

Hiperaktif misin?

Sorma! Acayip hiperaktifim, oturduğum yerde durmam. Kızlarım Zeynep’le Arya çok hareketli oldukları için onların işine geliyor.

‘Dert Faslı’ nasıl ortaya çıktı?

Üç yıl evvel Ezgi Ceren Anar’ın yaptığı, benim de üzerinde düzeltmeler yaptığım müzikti. “Bunu kullanacağım” dedim, “Tamam Beko” dedi. Üzerinde oynadıkça, dinleyenin böbreğini, dalağını dağıtır bir biçim aldı müzik.

Yakın arkadaşların sana kendi aranızda ‘Beko’ mu der?

‘Dede’ derler.

 

Neden?

Ben çok kullanırım bu kelimeyi. Yaptığı işte sağlam olan bireylere, düzgün müzisyenlere bu tabir kullanılır.

Müzik dünyasında seni rahatsız eden şeyler neler?

Ben müzikte küçük bir damlayım, eleştirmen değilim lakin kendime ilişkin fikirlerim de var. Her geçen gün müzik berbata gidiyor.

Neden?

Makûs müzikler bir formda insanların beğenisine sunuluyor ve öteki yollardan insanlara diretiliyor. Onno Tunç ve Uzay Heparı 10 yıl daha yaşasaydı şu an farklı müzikler yapılıyor olurdu.

Niçin bu türlü oldu?

Deneme, tüketme çılgınlığı devrindeyiz. Bir de üstüne, son periyotta bu işe niyet edenler yeterli eğitilmiyor ve kolay yolları tercih ediyorlar. Kıymetli olan ferdi olarak insanın kendini eğitmesi.

Evlilik dendiğinde aklına birinci ne geliyor?

Huzur. Evlilik hakikat beşerle dünyanın en hoş şeyi, yanlış beşerle zulüm. Ben dünyanın en keyifli ve huzurlu adamıyım.

Hasret Hanım’la nasıl tanıştınız, anlatır mısın?

Nihat Odabaşı bana bir klip çekecekti. Hasret de onun cast görüşmesine gelen modellerdendi. O gün onu birinci kere gördüm, annesiyle gelmişti. Çok etkilendim ve ortamızda bir iş diyaloğu olsun istemedim. “İletişim numaralarını alalım lakin bu kız olmaz klipte” dedim (gülüyor).

Sonra…

Aradım. Zar sıkıntı bir kahve içmeye ikna ettim. Dışarıya çıkmayan bir kızdı. Annesinden iki saat müsaade aldı. Sonra da orta ara konuşmaya devam ettik. Aslında beş ay içinde evleneceğimi anladım.

Bir insan bunu nasıl anlar?

Hissediyorsun. Çok anlayışlıydı. Sessiz, sakindi. Bağlantımızın yedinci ayında Amerika seyahatine benimle geldi. 17 gün kimseyle konuşmadan büsbütün onunla vakit geçirdim. O vakit bu işin çok gerçek olacağına emin oldum. 2016’da Harbiye konseri sonrası sahne ardında verilen partide sürpriz evlenme teklifi ettim.

Evlilik neleri değiştirdi?

Çok şey. Bilhassa kızlarım dünyaya geldikten sonra daha anlayışlı, sakin, ölçülü ve vicdanlı biri oldum.

Nasıl bir babasın?

Evlat sahibi olmak dünyanın en hoş şeyi. Kız çocuğu sahibi olmaksa çok daha şahane. Etrafımdakiler ve eşime sorarsanız çok düzgün bir babayım ancak ben hâlâ yetersiz olduğumu düşünüyorum vakit zaman… Zira evlatlarıma her şeyi vermek istiyorum. Mesela konser bittiğinde çabucak havaalanına gidiyor, kızlarımın kalktığı saate yetişmeye çalışıyorum.

Maço musun?

Benim maçoluk yaşayacağım bir bağlantım yok.

O nasıl oluyor?

Bağımızda birbirimize hürmet duyuyoruz ve sevmediğimiz, başkasının rahatsız olacağı şeyleri esasen yapmıyoruz.

Lüks tutkum yok, yalnızca keyif aldığım şeyler var

Lüks tutkun var mı?

Hayır, lüks tutkum yok. Yalnızca keyif aldığım şeyler var. Yoksa şu an üzerimde gördüğün beyaz tişört 60 lira ve bununla da çok memnunum.

Daima varlıklı mıydın?

Annem mesken hanımı, babam tekstilci. Kendi yağıyla kavrulan bir aileydik. Asla varlıklı değildik.

Maddi zorluklar yaşadın mı?

Üniversitede okurken üç arkadaş şimdinin parasıyla 1400 liralık bir meskende oturuyorduk. Konut kirasını asla ay başında ödeyemezdik. Bir restorana gidip yemek yemek bile lükstü.

 

Üniversiteyi bitirebildin mi?

Konservatuvarı evvel Ankara’da özel bir üniversitede burslu kazandım. Param yoktu, çalışmak zorundaydım. Devam edemedim. Öbür bir okulum İzmir’deydi. O vakit Ayvalık’ta yazın çalışıyordum. Tekrar para kazanmam gerekiyordu. Beceremedim.  Fakat okulumu bitiremesem de kendimi eğitebilmek için meczup üzere çalıştım.

Şimdiye kadar en yanlış anlaşıldığın husus neydi?

Son devirde daima arabası, kolyesi, saati üzere haberlerle çok yanlış anlaşıldığımı düşünüyorum. Evet, magazin dünyasında tercih edilen haber çeşitlerinden biri de içinde bol sıfırlı sayıların geçtiği ‘lüks’ haberleri. Lakin benim hayatım sayılarla anlamlanan bir hayat değil. Bir araban yahut konutun vardır. Çalışırsın, kazanırsın ve daha düzgününü alırsın. Ben de yıllardır alnımın teriyle çalışıyorum. Canımın istediği bir saati ya da kolyeyi takmanın keyfini de yaşamalıyım. Allah herkese de bin katını nasip etsin.

 

 

Sahiden binlerce dolar verip kolyeler alıyor musun?

Natürel ki yazıldığı üzere 200 bin dolarlık kolyeler takmıyorum. Bence aslında okuyucuların da birden fazla bu sayıların köpürtüldüğünün farkında. Beni üzen kısmı, benim ağzımdanmış üzere yansıtılması. Benim anlayışıma nazaran beşerler sahip olduklarını söylemez, onlarla övünmezler. Ben de yalnızca kendi hayatımı yaşıyorum, zorunda bırakılmadıkça da kimseye bir bilgi vermiyorum. Bunların yazılması da beni rahatsız ediyor.

Milyon dolarlar kazanıyor musun?

Yok abi. Dokuz aydır iş yapmıyoruz. Yeniden de halimize hamdolsun.

Yerlerin kapalı olmasıyla ilgili ne düşünüyorsun?

Bu süreç geçene kadar beklemek zorundayız. Ancak otellerin restoranları, barları açıkken, yılbaşı programı yapılabiliyorken tıpkı güvenlik standartlarını sağlayan yerlerin kapanması bana garip geliyor.

Stilin, kıyafetlerin, bilhassa sık sık ayağında gördüğümüz terliklerin eleştiriliyor…

Ben şort-terlik gezen biriyim. Biri eleştirecek diye keyifli olduğum şeyden vazgeçemem. Mayısta terliğimi giyerim, kasım ayına kadar giymeye devam ederim. Daima böyleydi. Bu türlü huzurluyum.

Moda muharrirleri kısa paça pantolonlarına takık. “Neden uzunluğunu kısa gösteriyor?” diyorlar.

Seviyorum, kendime yakıştırıyorum. Yarın öteki bir şey yakıştırırım, onunla görürler beni.

Bir öbür tenkit de neden dışarıda maske takmadığın hakkında?

Hakan iki çocuğum var, ben buna dikkat etmez miyim hiç? Bu da abartılıyor. Maske takmak çok değerli. Beşerlerle yakın olduğum ve diyaloğa girdiğim yerlerde kesinlikle maske takıyorum. Lakin otomobilimde kendi kendimeyken yahut yalnızca yanımda eşim, menajerim varsa takmıyorum. Mesela AVM’den çıkıyorum, içeride maskeliyim. Tam otomobilime binerken çekiyorlar, o yayımlanınca yanlış anlaşılıyorum herhalde.

BEYAZ HABER AJANSI (BHA)

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir